BAKER, CHET & BILL EVANS - ALONE TOGETHER (RED VINYL)

Chet Baker, właśc. Chesney Henry Baker Jr. (ur. 23 grudnia 1929 w Yale w stanie Oklahoma, zm. 13 maja 1988 w Amsterdamie) – amerykański trębacz jazzowy.
W swojej karierze współpracował m.in ze Stanem Getzem, Charliem Parkerem i Dexterem Gordonem. Sławę zdobył poprzez grę w kwartecie z Gerrym Mulliganem (1952-1953). Od 1954 rozpoczął występy z własnymi zespołami, a od 1957 także jako solista. Od 1954 również śpiewał. Zginął śmiercią samobójczą, wypadając z okna hotelowego.
Chet Baker jest reprezentantem cool jazzu, a także jednym z najbardziej cenionych trębaczy jazzowych lat 50. Pierwsze koncerty Baker grywał z zespołem Vida Musso oraz ze Stanem Getzem. Jednakże prawdziwy sukces odniósł jako trębacz w 1951, gdy został wybrany przez Charliego Parkera do serii koncertów na zachodnim wybrzeżu USA. W tym samym roku dołączył do grupy Gerry'ego Mulligana, która natychmiast okazała się fenomenem. Sławę przyniosło mu nagranie zespołu My Funny Valentine, gdzie wykonał solówkę na trąbce. Grupa rozpadła się po roku, z powodu aresztowania Mulligana za posiadanie narkotyków. W 1954 Baker wygrał doroczny plebiscyt magazynu "Down Beat" w kategorii "Najlepszy trębacz", pokonując m.in. Milesa Davisa. Przez kolejnych kilka lat występował samotnie. Stał się ikoną cool jazzu na zachodnim wybrzeżu, w czym pomógł mu dobry wygląd i piękny głos. Jego nagrania z Artem Pepperem z 1956, zebrane i wydane w całości po raz pierwszy w 1969 na albumie zatytułowanym The Route, rozwinęły i wzbogaciły brzmienie West Coast i stały się istotnym składnikiem cool jazzu. W latach 60. rozpoczął grę także na fluegelhornie.

William John „Bill” Evans (ur. 16 sierpnia 1929 w Plainfield, zm. 15 września 1980) – amerykański muzyk, jeden z najwybitniejszych pianistów jazzowych, Amerykanin. Poprzez używanie impresjonistycznych harmonii, nowatorskie interpretacje standardów jazzowych i "śpiewające", niezależne rytmiczne linie melodyczne wpłynął na kolejne pokolenie pianistów, takich jak m.in.: Chick Corea, Herbie Hancock, John Taylor, Steve Kuhn, Don Friedman, Marian McPartland, Denny Zeitlin, Bobo Stenson, Michel Petrucciani i Keith Jarrett, jak również wielu innych muzyków na świecie. Muzyka Billa Evansa inspirowała także takich pianistów jak Fred Hersch, Bill Charlap, Lyle Mays, Eliane Elias i prawdopodobnie Brad Mehldau, na wczesnym etapie kariery. Przez niektórych jest uważany za najbardziej wpływowego pianistę po II wojnie światowej.
Bill Evans został wprowadzony do Down Beat Jazz Hall of Fame.

Nigdy nie ma dwóch takich samych muzyków tak podobnych pod względem temperamentu, którzy jeszcze różnili się tak bardzo w swoim podejściu do tworzenia muzyki, jak Chet Baker i Bill Evans. Przykładem tego jest ich wspólny album ALONE TOGETHER.

Spis utworów:

A1 Alone Together 6:52
A2 How High The Moon 3:36
A3 It Never Entered My Mind 4:41
A4 'Tis Autumn 5:18
B1 If You Could See Me Now 5:17
B2 September Song 3:05
B3 You'd Be So Nice To Come Home To 4:33
B4 Time On My Hands 4:33
B5 You And The Night And The Music 4:06
B6 I Could Have Danced All Night 3:41