BŁOTO - KWASY I ZASADY

Co łączy jazzową improwizację, Program 2 Polskiego Radia, Tercet Egzotyczny, obskurny rap z Memphis, kasety magnetofonowe, trap, elementy drillu i hip-hopowe pętle? Teoretycznie tych elementów połączyć się nie da, ale taka sztuka udała się właśnie zespołowi Błoto na ich trzecim LP pt. “Kwasy i zasady”.
Nikt nie przypuszczał że zespół, który pojawił się nagle i niespodziewanie scenie jazzowej, będzie rozwijał się w tak błyskawicznym tempie i w tak nieoczekiwaną stronę. Krytycy i muzyczni komentatorzy jeszcze rok temu przy okazji wydania debiutanckich “Erozji” traktowali Błoto jedynie jako jednorazowy spin off większej brygady jaką jest EABS, jednak zespół poszedł za ciosem wydając szybko kolejny album pt. “Kwiatostan”. Obie płyty rezonowały na tyle mocno, by znaleźć się na szczycie wielu rocznych podsumowań, a także stać się bezpośrednią przyczyną nominacji do takich nagród jak Paszporty Polityki czy Odkrycia Empiku.
Otaczająca nas rzeczywistość nadal dostarczała zespołowi inspiracji do tworzenia. Kwartet Błoto potrzebował więc tylko małej iskierki do kolejnego wybuchu kreatywności. Zapalnikiem okazał się Program Drugi Polskiego Radia, który wyszedł z inicjatywą zaproszenia zespołu do “Domówki z Dwójką”. Taki był zaczyn do powstania “Kwasów i zasad”, trzeciej pełnoprawnej płyty Błota na przestrzeni dwunastu miesięcy.
Idea domówki zdeterminowała również podejście do nagrania albumu w charakterze “zrób to sam”. Tym sposobem nagrania zostały zrealizowane w domu należącym do legendy polskiego popu i latino Izabeli Skrybant-Dziewiątkowskiej (Tercet Egzotyczny). Dzięki temu słuchacz powinien mieć poczucie niemal uczestniczenia w sesji nagraniowej. Zwłaszcza, że “Domówka z Dwójką” została zrealizowana całości na video za pomocą jednego ujęcia.
Wuja HZG, Cancer G, OlafSaxx i Latarnik mieli już możliwość korzystania z wysokiej klasy sprzętu w dobrze wyposażonych studiach nagraniowych, dlatego tym razem muzycy postanowili pójść w przeciwnym kierunku. Drogą lo-fi. Nagrania zrealizowano przy użyciu minimalnej ilości mikrofonów, a całość została zarejestrowana na kasecie magnetofonowej za pomocą magnetofonu stereo Tascam 122 MKII, nadając brudny a zarazem ciepły charakter brzmieniu Błota, co wyraźnie słychać od pierwszych minut płyty.
Zespół zawsze poruszał się w sferze metafor bliskich naturze. Podobnie jest i tym razem, jednak Błoto weszło głębiej w "związki chemiczne" zwane kwasami i zasadami. Ostatecznie temat płyty zmyślnie omija bezpośrednie znaczenie tych słów, ponownie bawiąc się konwencją. Zestaw wyimprowizowanych beatów, odnosi się do relacji międzyludzkich, które w dzisiejszych czasach często posiadają skrajny, żrący i wybuchowy charakter, dlatego potrzebujemy ram które pozwolą im przeciwdziałać.
Charakter albumu podkreśla oprawa graficzna przygotowana przez producenta muzycznego 1988, znanego z nieistniejącego już duetu Syny.

Spis utworów:

1 Chryja 4:03
2 Prostactwo 4:19
3 Hipokryzja 3:00
4 Farmazon 2:06
5 Mitomania 4:36
6 Ignorancja 1:36
7 Autentyzm 5:54
8 Prostota 6:47
9 Pokora 2:33
10 Prawda 2:21
11 Umiar 2:50