CAINE, URI - DIABELLI VARIATIONS

W swojej twórczości Caine łączy elementy jazzu, muzyki poważnej (interpretował dla wytwórni Winter & Winter m.in. utwory Mahlera, Beethovena, Bacha, Wagnera i Schumanna), muzyki elektronicznej oraz muzyki żydowskiej. Związany jest z ruchem Radical Jewish Culture i sceną New York Downtown. Współpracował m.in. z Hankiem Mobleyem, Freddiem Hubbardem, Johnem Zornem, Donem Byronem.
W 2001 roku nagrał album pt. The Philadelphia Experiment z perkusistą The Roots Ahmirem "Questlove'em" Thompsonem i Christianem McBride'em. Wszyscy trzej artyści pochodzą z Filadelfii, choć reprezentują różne style muzyczne.
W 2009 roku był nominowany do nagrody Grammy za The Othello Syndrome.
Występując w ramach festiwalu Jazztopad we Wrocławiu w 2011 roku, zagrał specjalnie na tę okazję skomponowane utwory.
ma żonę Jan, z którą żyje w Nowym Jorku.
Concerto Köln został założony w 1985 roku i szybko zyskał reputację jednej z najznakomitszych orkiestr wykonujących dawny repertuar w stylu i na instrumentach z epoki. Od samego początku działalności zespołu, zarówno słuchacze, jak i krytycy entuzjastycznie oceniali energiczny styl wykonawczy zespołu i ich oparte na rzetelnych badaniach historycznych interpretacje, przedstawiane z niezwykłym temperamentem, który wkrótce stał się znakiem rozpoznawczym Concerto Köln, torując tej orkiestrze drogę do występów w najsłynniejszych salach koncertowych oraz na znanych festiwalach muzycznych. Dzięki wielkim tournée koncertowym po Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Azji Południowo-Wschodniej, Japonii, Izraelu i większości krajów Europy, słuchacze na całym świecie poznali muzyczny przekaz zespołu i nazwę miasta Kolonii, z którego zespół pochodzi. Ostatnio zespół nawiązał bliską współpracę z wytwórnią Berlin Classics. Płyty Concerto Köln ukazywały się także nakładem takich firm, jak Deutsche Grammophon, Harmonia Mundi, Tel
dec, EMI-Virgin Classics i Capriccio. Dyskografia zespołu liczy prawie 50 tytułów. Wiele z tych albumów zdobyło znaczące nagrody fonograficzne, takie, jak Echo, Grammy, niemiecka Nagroda Recenzentów Płytowych, Choc du Monde de la Musique, Diapason d'Année oraz Diapason d'Or.
Wiedeński wydawca i kompozytor Anton Diabelli zwrócił się w roku 1819 do kilkunastu znanych kompozytorów, m.in. do Beethovena, Czernego, Hummla i Schuberta, z propozycją napisania po jednej wariacji na temat jego Walca C-dur do planowanej edycji zbiorowej na fortepian. Beethoven najpierw odniósł się do tego projektu niechętnie, potem jak zwykle zwlekał z realizacją obietnicy, ale po dłuższym czasie ofiarował Diabellemu dar równie nieoczekiwany, jak wspaniały: wielki cykl 33 wariacji. Uszczęśliwiony projektodawca opublikował utwór Beethovena oczywiście osobno, w roku 1823, jako 33 Veränderungen über einen Walter von Anton Diabelli op. 120. Jest to nie tylko szczytowe osiągnięcie Beethovena w dziedzinie form wariacyjnych, ale w ogóle jedno z najwspanialszych dzieł tego gatunku w całej historii muzyki.
Wspaniała symbjoza klasyki i jazzu.

Spis utworów:

Diabelli Variations (56:07)
A1 Theme 1:00
A2 Variation I 2:13
A3 Variation II 0:56
A4 Variation III 1:15
A5 Variation IV 1:14
A6 Variation V 1:04
A7 Variation VI 0:59
A8 Variation VII 1:49
A9 Variation VIII 1:22
A10 Variation IX 1:29
A11 Variation X 0:38
B1 Variation XI 0:59
B2 Variation XII 0:54
B3 Variation XIII 1:00
B4 Variation XIV 2:53
B5 Variation XV 0:31
B6 Variation XVI 1:17
B7 Variation XVII 1:44
B8 Variation XVIII 1:27
B9 Variation XIX 1:05
B10 Variation XX 2:28
C1 Variation XXI 1:09
C2 Variation XXII 0:50
C3 Variation XXIII 1:06
C4 Variation XXIV 1:14
C5 Variation XXV 3:23
C6 Variation XXVI 1:00
C7 Variation XXVII 1:35
C8 Variation XXVIII 0:50
C9 Variation XIX 1:14
C10 Variation XXX 1:58
D1 Variation XXXI 5:03
D2 Variation XXXII 5:50
D3 Variation XXXIII 2:22