COLLINS, PHIL - HELLO, I MUST BE GOING! (2026 REISSUE)

Hello, I Must Be Going! to drugi solowy album Phila Collinsa, wydany w 1982 roku. Płyta stanowi ważny moment w jego karierze – artysta rozwija tu brzmienie znane z debiutu, dodając więcej energii, wyrazistych aranżacji i popowej przebojowości, które w kolejnych latach przyniosą mu ogromną popularność.

Album łączy elementy popu, rocka i soulu, a jego brzmienie opiera się na charakterystycznej, mocnej perkusji Collinsa, syntezatorach oraz melodyjnych liniach wokalnych. W porównaniu z bardziej introspektywnym debiutem płyta jest dynamiczniejsza i bardziej rytmiczna, choć nie brakuje na niej także emocjonalnych i nastrojowych momentów.

Wokal Collinsa ponownie odgrywa kluczową rolę – jest ekspresyjny, pełen emocji i łatwo rozpoznawalny. Artysta umiejętnie balansuje między energicznymi, popowo-rockowymi kompozycjami a bardziej refleksyjnymi utworami, co nadaje albumowi różnorodny, ale spójny charakter.

Na Hello, I Must Be Going! znalazły się także wielkie przeboje, które pomogły Collinsowi ugruntować jego solową pozycję na scenie muzycznej. Największym hitem okazała się energetyczna wersja „You Can't Hurry Love”, a popularność zdobyły również utwory „I Don't Care Anymore” oraz „I Cannot Believe It's True”. Dzięki nim album trafił na wysokie miejsca list przebojów i stał się jednym z ważnych kroków w drodze do ogromnego sukcesu artysty w połowie lat 80.

Hello, I Must Be Going! to album, który pokazuje rozwój stylu Phila Collinsa – bardziej przebojowy, energetyczny i pewny siebie, zapowiadający jego przyszłe popowe triumfy.

Spis utworów:

A1. I Don't Care Anymore
A2. I Cannot Believe It's True
A3. Like China
A4. Do You Know, Do You Care?
A5. You Can't Hurry Love
B1. It Don't Matter To Me
B2. Thru These Walls
B3. Don't Let Him Steal Your Heart Away
B4. The West Side
B5. Why Can't It Wait 'til Morning