CURE - THE TOP

Cechą The Cure, wyróżniającą zespół wśród innych legendarnych grup rockowych są często nastrojowe, melancholijne - lub przepełnione dekadencją, brakiem akceptacji dla świata, krzykiem i buntem - teksty utworów odwołujące się do zagadnień wiary i jej braku, ludzkich uczuć, miłości, cierpienia, śmierci oraz poruszające osobiste, introwertyczne zagadnienia. Są one głównie oparte na literaturze bądź własnych przeżyciach członków zespołu, którzy niejednokrotnie nagrywając płyty przechodzili poprzez załamania psychiczne, głębokie depresje, skłonności samobójcze i uzależnienia od alkoholu czy ciężkich narkotyków. Mimo tego w ich dorobku znajduje się klika radosnych, popowych piosenek, które osiągnęły wielki sukces komercyjny w latach 70., 80. i 90. XX w. Muzykę The Cure charakteryzuje indywidualne brzmienie melodii, miejscami radosnych, a miejscami nastrojowych, czy wręcz mrocznych, z głębokim, wyeksponowanym brzmieniem gitary basowej Simona Gallupa i dość charakterystycznym wokalem Roberta Smitha. Rzadko kiedy pojawia się w niej ciężka, mocna gra przesterowanych gitar, często zastępuje ją gra syntezatorów Rogera O'Donnella (wcześniej Laurence'a Tolhursta).

The Top to piąty studyjny album brytyjskiego zespołu The Cure, wydany został w 1984 roku. Album ukazał się po płycie Pornography, po której wydaniu (wskutek kłótni z liderem The Cure) z zespołu odszedł Simon Gallup, wieloletni przyjaciel Smitha.

Po odejściu Gallupa Smith podjął radykalną decyzję o zmianie w swojej muzyce. Zaledwie kilka miesięcy po posępnym Pornography zespół wydał singel "Let's Go to Bed", na którym grali tylko Smith, Tolhurst i sesyjny perkusista Steve Goulding. Następnie grupa wydała "The Walk" oraz "The Lovecats". Wszystkie piosenki miały popowy, wesoły charakter, gitara odgrywała w nich małą rolę. Taki nastrój był bardzo odmienny od klimatu czterech wcześniejszych płyt. The Top jest pierwszym albumem odsłaniającym tę drugą, bardziej popową stronę The Cure.

Z powodu konfliktów w zespole Smith napisał prawie całą muzykę na płytę sam i zagrał na prawie wszystkich instrumentach (oprócz perkusji). Przez to The Top jest niemal solową płytą Roberta Smitha.

Spis utworów: