DAVIS, MILES - ASCENSEUR POUR L'ECHAFAUD

Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton, zm. 28 września 1991 w Santa Monica) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków XX wieku. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.

Stał na czele niemal każdego istotnego etapu rozwoju jazzu od czasów II wojny światowej po lata 90. Pojawił się na wielu spośród ważnych nagrań bebopowych, był prekursorem jazz-rocka i nagrał pierwszy cool jazzowy album. Był jedną z osób odpowiedzialnych za rozwój jazzu modalnego, a jazz fusion powstało w wyniku jego współpracy z innymi muzykami w późnych latach 60. i wczesnych 70. Free jazz był jedynym powojennym stylem, na który Davis nie miał znaczącego wpływu, jednakże był później uprawiany przez niektórych muzyków występujących w zespołach Davisa. Nagrania, razem z dorobkiem koncertowym jego licznych grup, odegrały kluczową rolę w procesie akceptacji jazzu jako gatunku muzycznego o trwałej wartości.

Ascenseur pour l'Échafaud – muzyka do filmu o tym samym tytule (wersja polska: Windą na szafot) Louisa Malle'a, skomponowana w 1957 roku przez Milesa Davisa. Barney Wilen gra na saksofonie tenorowym, René Urtreger na fortepianie, Pierre Michelot na kontrabasie, Kenny Clarke na perkusji, a Miles Davis na trąbce.

« ...byłem opętany jazzem... muzyka "Windą na szafot" jest jedyna w swoim rodzaju. To jedna z nielicznych ścieżek dźwiękowych całkowicie improwizowanych... Nakręcałem sekwencje pod które trzeba było podłożyć muzykę, kiedy on zaczynał próby z muzykami... sprawiała, że film przechodził metamorfozę... kiedy dodaliśmy muzykę, film od razu nabrał polotu. » - Louis Malle
Solo na trąbce Milesa Davisa jest improwizacją nagraną na żywo.

To Jean-Paul Rappeneau, wielbiciel jazzu, wówczas asystent Malle'a zasugerował, by muzykę do filmu powierzyć Milesowi. Sesje nagraniowe były organizowane przez Marcela Romano. Odbywały się w studio Poste Parisien, gdzie Jeanne Moreau, odtwórczyni głównej roli, gościła muzyków zza improwizowanego barku. Płyta otrzymała Grand Prix du Disque 1958 przyznaną przez Académie Charles-Cros.

Spis utworów:

STRONA A
1. Générique
2. L'assassinat De Carala
3. Sur L'autoroute
4. Julien Dans L?Ascenseur
5. Florence Sur Les Champs-Lysées

STRONA B
6. Dîner Au Motel
7. Evasion De Julien
8. Visite Du Vigile
9. Au Bar Du Petit Bac
10. Chez Le Photographe Du Motel