DAVIS, MILES - ON THE CORNER

On the Corner ukazał się w 1972 roku.

Pod koniec 1971 r. w grupie Davisa zaszły zmiany; po jesiennym tournée w Europie został zwolniony perkusista Ndugu (za nienaprawienie swojego basowego bębna). Po powrocie z Europy wrócił do zespołu Jack DeJohnette. Pod sam koniec 1971 r. odszedł Keith Jarrett. On i David Liebman byli ostatnimi muzykami, których tradycja ciągnęła się od Johna Coltrane’a. Od tej pory w grupach Davisa nie będą już oni w większości.
Miles Davis zbliżył się w tym okresie bardziej do funku, którego podstawą była muzyka Jamesa Browna i Sly'a Stone’a. Muzycy, których wówczas zaczął zatrudniać, także odbijali jego ówczesny gust. Dlatego ponownie pojawił się w zespole Michael Henderson.
Po odejściu Jarreta Davis przez jakiś czas przestał w ogóle koncertować. Odnowił wówczas przyjaźń z brytyjskim kompozytorem Paulem Buckmasterem, który przywiózł mu wiele nowych nagrań. Davisa, który właściwie prawie się odseparował od wszystkiego, zainspirowały na tyle, że w czerwcu wraz z nowym zespołem wszedł do studia nagraniowego aby nagrać muzykę, której plonem będzie On the Corner i część albumu Big Fun.
Po wydaniu On the Corner zdobył uznanie właściwie wszystkich, od nowych fanów wywodzących się z rocka do Afroamerykanów. Jedynie spetryfikowani krytycy jazzowi nie potrafili powiedzieć nic sensownego.
Pod wieloma względami album ten wyprzedził czas, w którym tkwił jazzowy światek, chociaż dla współczesnej „klasycznej” muzyki nie był żadną nowością. Chodzi tu o manipulowanie taśmami magnetofonowymi z nagraniem muzyki. Technika ta została rozwinięta w szkole paryskiej i darmsztackiej jeszcze w latach 50. XX wieku. Buckmaster, będący pod wpływem Arnolda Schönberga, przeniósł te idee do muzycznego kręgu Davisa. Tak zaczęła się epoka, która będzie trwać aż do 1980 r.
Podczas nagrywania On the Corner używano wielu magnetofonów (w tym 16-ścieżkowego) i stosowano overdubbing.
W albumie tym pętlą (ang. loop) była zasadniczo ścieżka rytmiczna, poprzez liczne repetycje uzyskano efekt, który dziś zostałby zakwalifikowany albo jako minimalizm albo też jako trans. Na In a Silent Way i Bitches Brew Davis starał się najpierw osiągnąć odpowiedni nastrój muzyków, ściślej intuicyjną jedność; gdy został on ustalony, muzycy wykonywali sola, które nie miały zawierać nawet śladu melodii i na to kładziony był nacisk. Postępowanie przy nagrywaniu On the Corner było dokładnie odwrotne; teraz nacisk został położony na ów intuicyjno-empatyczny nastrój, a nie na improwizacje. Podczas nich muzycy byli znacznie bardziej skupieni i w pewien sposób ograniczeni. Dzięki technologicznym manipulacjom Davis stworzył to, co można by nazwać muzyką elektroniczną.

Spis utworów: