DOORS, THE - STRANGE DAYS (40TH ANNIVERSARY MIX)

Grupa The Doors wzięła swój początek od przypadkowego spotkania dwóch studentów szkoły filmowej Uniwersytetu Kalifornijskiego, Jima Morrisona i Raya Manzarka, który do składu zaprosił swoich dwóch przyjaciół-muzyków: jazzowego gitarzystę, specjalizującego się we flamenco, Robby'ego Kriegera i także jazzowego perkusistę, Johna Densmore'a.
Niezwykle równa, oszczędna i precyzyjna gra zespołu, pełna długich instrumentalnych pasaży, stała się tłem dla charyzmatycznego Morrisona. Jego silny i dramatyczny baryton, w połączeniu z poetyckimi tekstami i sceniczną osobowością, uczynił grupę sławną z dnia na dzień. Zespołowi udało się przełamać wszelkie bariery. Psychodeliczne brzmienie odpowiadało popularnym trendom swego czasu. Bliskie jazzowej precyzji wykonanie zadowalało największych koneserów, głębokie, tajemnicze i bardzo osobiste teksty Morrisona z równą łatwością trafiały do młodzieży, jak i miłośników wyrafinowanej poezji.

"Strange Days" to drugi album studyjny The Doors, wydany 16 października 1967 roku. Album zawiera utwory, które zostały w większości napisane w latach 1965-1966 przed wydaniem debiutanckiej płyty. Demo piosenki "Moonlight Drive" powstało w 1965 roku, jednak nie została ona umieszczona na pierwszej płycie. Projektem okładki płyty zajmował się William S. Harvey, autorem zdjęć jest Joel Brodsky. Okładka jest nietypowa, nazwę zespołu i tytuł płyty można znaleźć jedynie na niewielkim plakacie znajdującym się na drugim planie zdjęcia.
Ostatnia ścieżka, długi i dramatyczny utwór When the Music's Over była jak The End. Morrison uznany został za dzikiego szamana rocka.
W 2003 album został sklasyfikowany na 407. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

Spis utworów:

1. Strange Days
2. You're Lost Little Girl
3. Love Me Two Times
4. Unhappy Girl
5. Horse Lattitudes
6. Moonlight Drive
7. People Are Strange
8. My Eyes Have Seen You
9. I Can't See Your Face In My Mind
10. When The Music's Over
11. People Are Strange (False Starts & Studio Dialogue)
12. Love Me Two Times (Take 3)