FAUST - FRESH AIR

Zespół Faust nagrał nowy album. Nosi on tytuł "Fresh Air" i różni się pod kilkoma względami od swojego poprzednika "Just Us", z roku 2014. Wówczas nagrane zostały w studiu prób Perona w Schiphorst w północnych Niemczech, hipnotyczne utwory z takim noisemakingiem, z jakiego znany jest zespół. Na nowym albumie Peron i Diermaier szukali komunikacji z przyjaciółmi muzykami i publicznością. Utwory zostały nagrane w zmieniających się składach w różnych miejscach w USA (podczas 28-dniowej trasy koncertowej w marcu/kwietniu 2016). W tych wspólnych nagraniach, przy przyjaznym wsparciu bazy nagrań terenowych Perona, wyłoniła się mocno wycieniowana muzyka noise, która wyciąga swoje czułki do najodleglejszych zakątków tu i teraz. Dronująca, kołysząca, pragnąca wolności, tu i ówdzie trzymająca się dość stoicko jako maszynowy blues. Albo po prostu fonetycznie - wzdłuż geometrii. Na pokładzie znajduje się swobodnie bajeczna Barbara Manning w wykładzie na żywo, Jürgen Engler (Die Krupps) w overdubie i Ysanne Spevack jako cudowny twórca fal na altówce. Siedem i pół minuty utworu tytułowego, który faUSt celowo umieścił na początku płyty ("żebyś mógł się nim długo cieszyć" - mówi Zappi Diermaier), rozpoczyna się wierszem francuskiego szkolnego przyjaciela Perona (przetłumaczonym i wyrecytowanym po polsku), a kończy industrialnym dźwiękowym piekłem. Wokalista woła o "Fresh Air", jakby mu je zabierano. Jean-Herve Peron proponuje polityczne odczytanie: "Czy można tu spokojnie oddychać, czy jesteśmy zatruwani?". "Engajouez vous!" Peron prezentuje publiczności to franko-faszystowskie sztuczne słowo i przepisuje Marsyliankę na tu i teraz w utworze "Chlorophyl": "Allons enfants de l'Anarchie, notre jour de jouir est arrive". Wezwanie wynika z dzikiego przerażenia upadającym światem: "Artyści, angażujcie się poprzez swoje piosenki, L'art pour l'art is finished." Peron cytuje głosem, ponad polifonicznym podszyciem, które tak zwinnie rozpędza kolega Zappi, a Barbara Manning przemyca do hymnu szkice słowne ze swojego worka sztuczek. I wreszcie Zappi ma swój mini-dada performance z "Schnobs" i "Bia": mały, oparty na gwarze utwór tekstowy, który zaczyna się od Chlorofilu, idzie przez łąkę obok krowy i ląduje u rolnika, który pije piwo i sznapsa i nagle widzi dwie krowy. "Czy to od chlorofilu?" Dobre pytanie, ale odpowiedź nie przychodzi. W ostatniej chwili te teksty też chcą się przyłączyć do przetasowania. Słowa i muzyka oraz hałas wpadają do siebie nieustannie, czasem utwór powstaje całkowicie ze swobodnego współgrania sił, które pojawiają się, gdy muzycy na sesji zbliżają się do siebie. "Oświecony dyletantyzm" to określenie używane przez faUSt. historia zespołu może ładnie opowiedzieć tę historię. Jako krautrockowcy, Faust (bo tak pisano nazwę, zanim się później zreformowali) robił światową karierę. Na swoich pierwszych trzech albumach z początku lat 70. z łatwością łobuzów i determinacją zdeklarowanych dźwiękowych renegatów zamieszkiwali rozległe pole od improwizacji przez bricolage do rock'n'rolla. Byli wielcy w Wielkiej Brytanii, zanim pojęcie Krautrocka zdążyło się pojawić w Niemczech. Wciąż można poczuć oddech tej muzyki, bulgotanie tej pierwotnej zupy, w obecnych utworach FaUSt, w kamiennym dudnieniu "Fish", które Faust przewidział w 1972 roku na "Mamie Is Blue". Ale będziesz w stanie wyróżnić także to, co jeszcze niesłyszalne, jeśli dasz sobie wystarczająco dużo czasu audio. Dźwięk skrzypiących drzwi z domu Jeana-Herve'a Perona, dla którego muzyk ma taki sam entuzjazm, jaki inni rezerwują dla genialnego riffu gitarowego ("porywający, wzruszający"); czy minutowe wygaszanie "Fish", którym tak zachwyca się Zappi Diermaier. Jedynym planem jest dla zespołu start bez planu. "Pozwalamy, by muzyka grała przez nas - mówi Jean-Herve Peron. Wszystko inne należy do słuchacza, aby stworzył swój własny film". Jean-Herve Peron ma dla nas małą radę: Słuchajcie ryb.

Spis utworów:

1 Fresh Air
2 Birds Of Texas
3 Partitur
4 La Poulie
5 Chlorophyl
6 Lights Flicker
7 Fish