GRECHUTA, MAREK - KRAJOBRAZ PELEN NADZIEI

Marek Grechuta, artysta utożsamiany przez długie lata ze śpiewaniem polskiej poezji, od początku kariery był autorem ważnej części wykonywanych przez siebie tekstów. Dość przypomnieć takie piosenki jak Będziesz moją panią, Nie dokazuj, Świecie nasz czy Dni, których nie znamy. Do własnych wierszy skomponował Jeszcze pożyjemy, Godzinę miłowania czy Historię pewnej podróży. Ale dopiero ostatnie albumy to dzieła w pełni autorskie. Pierwszy był "Krajobraz pełen nadziei" (1989).

Zaprezentowane tutaj teksty poruszają tematy bliskie autorowi od dawna, można też przyjąć, że układ materiału jest na tym albumie - do pewnego stopnia - programowy (w pełni "programową” płytą jest cykl "Dziesięć ważnych słów" z 1994 roku).
Nic dziwnego, że piosenki te zainspirowały widowisko telewizyjne zatytułowane, jak sama płyta, "Krajobraz pełen nadziei” (1990 - reż. St. Lenartowicz i Andrzej Maj). Teksty Marka Grechuty nie po raz ostatni okazały się "prowokujące wizualnie”.

Album otwiera oryginalna dedykacja: wiersz poświęcony… wierszom. A naprawdę roli poezji w życiu artysty i w życiu każdego wrażliwego człowieka. Grechuta dzieli się ze słuchaczem swoimi refleksjami na temat tego, co sam robi na styku dźwięku i słowa. "Nie można żyć bez wody, nie można żyć bez chleba…” - ani bez wierszy.

Poświęcona żonie artysty pieśń Nieoceniona otwiera cykl kilku utworów nie tyle "miłosnych”, co "na temat miłości” - w miejsce liryki na pierwszy plan wysuwa się tu bowiem filozoficzna refleksja. "Znosi cierpliwie niepokój słów, gorzkie niejedno przeżycie, aby na koniec powiedzieć znów, że jakże piękne jest życie”. Z tą otwartą deklaracją miłości małżeńskiej korespondują kolejne piosenki. Miłość drogę zna to utwór o wzajemnym przeznaczeniu ("na pewno się spotkamy - miłość drogę zna”), natomiast w piosence Takiej miłości nam życzę artysta w poetyckich obrazach ujawnia przed nami, jak postrzega miłość i formułuje, jaka być powinna.

Tajemniczy uśmiech jest powrotem do cyklu "Śpiewające obrazy" - to po prostu ostateczna wersja piosenki zainspirowanej obrazem Leonarda Da Vinci, "Mona Lisa”.
Utwór tytułowy jest manifestacją tytułowej nadziei: "Wierzę w promenadę ludzkich serc, biegnących w przyszłość, dal i przestrzeń”. Niecodzienny rodowód ma kolejna piosenka "podtrzymująca na duchu” - Pieśń wigilijna to modlitwa napisana w czasie stanu wojennego i wykonywana w Piwnicy pod Baranami: "Nie ma Twojej winy w tym, że jest jak jest, ale dla nas zdobądź się na mały gest”. Niniejszą edycję zamyka publikowane po raz pierwszy, prawdziwe "piwniczne” wykonanie tej pieśni!

Pieśń dla ludzi plonów to hymn na temat ciężkiej pracy prostych ludzi, na którą - jak zwraca uwagę Marek Grechuta - "ludzie sztuki i intelektualiści nie zawsze zwracają należytą uwagę”. Wyrażając swój głęboki szacunek dla tych ludzi oraz ich wysiłku, artysta nawiązuje bezpośrednio do swojego pięknego tekstu zainspirowanego obrazem Picassa Kobieta niesie chleb: "Chleb zdobyty wielkim trudem…”

Popularna piosenka Żyj tą nadzieją jest - podobnie jak utwór tytułowy - kolejnym
przesłaniem nadziei. Tym razem artysta szuka jej źródeł w postawach wielkich ludzi przeszłości: "Żyj tą nadzieją, co mieli Kolumb albo Bach…” Najdłuższa pora dnia, jak mówi Grechuta, to zapis jego refleksji "na godzinę przez zaśnięciem”. Pomimo melancholijnego tonu także i w tym utworze zawarte jest mocne przesłanie nadziei:
"Życie to nie sen - a więc nie prześpij go…”

"Krajobraz pełen nadziei", autorska płyta Marka Grechuty z 1989 roku, ma trzy podstawowe wątki i są nimi wiara, nadzieja i miłość - trzy najważniejsze muzy wszystkich poetów, od Villona po Okudżawę. Wiara w człowieka i sens jego pracy, wiara w poezję. Miłość do żony. Najwięcej jednak jest w tych strofach nadziei - niezniszczalnej nadziei, która wypełnia cały poetycki krajobraz Grechuty.

Spis utworów: