HASKELL, GORDON - THE ROAD TO HARRY'S BAR

Gordon Haskell nagrał swoją pierwszą płytę "Circles" jako basista grupy "Les Fleur de Lys" w 1966 roku. Wyprodukowana przez Glyna Johnsa stała się klasyczną płytą kolekcjonerską wycenianą przez kolekcjonerów na 200 funtów. Glyn Johns stał się jednym z najlepszych producentów płyt na świecie i wyznaczył standardy, do których Gordon zawsze dążył. To właśnie podczas 3 lat z Fleur de Lys, Jimi Hendrix często grał z zespołem nieoficjalnie. W 1969 roku nagrał album dla CBS "Sail in My Boat", a następnie dołączył do King Crimson nagrywając "Lizard" jako basista i wokalista. Żaden z projektów nie był satysfakcjonujący, choć odniósł sukces. Następnie został podpisany przez prezesa Atlantic Records Ahmeta Erteguna. Producentem był ceniony Arif Mardin (Aretha Franklin/Norah Jones), a album nosił tytuł 'It Is And It Isn't'. Był to pierwszy album, który skupiał się na kwestiach ekologicznych, a uwagę przykuł utwór "Nikt nie jest ważniejszy niż dżdżownica". Liryka wyprzedzała swoje czasy. Niezrozumiany i pomijany przez większość, był nękany przez korporacyjnych decydentów. Haskell spokojnie odszedł, by podążać "mniej uczęszczaną drogą". To była właściwa decyzja. Aby zarobić na życie i jednocześnie spokojnie trzymać się swoich zasad, pracował z Alvinem Lee, Vanem Morrisonem i Cliffem Richardem. Zrezygnował z gry na basie i w 1979 roku został podpisany z RCA jako singer songwriter. Produkcja była poniżej standardu i ponownie Haskell odszedł z obrzydzeniem. Był rok 1981 i następne 18 lat przyniosło mu drogę do Harry's Bar. Zmęczony "słuchaniem idiotów" pracował średnio 6 nocy w tygodniu, zawsze był rezerwowany z powrotem i bardzo lubiany przez publiczność. Był niezależny i zaczął nagrywać własne płyty, z których pierwszą była 'Hambledon Hill', która była pięknym i bardzo uduchowionym singlem i albumem uwielbianym przez wielu i dzięki której wrócił do radia. Sprzedawała się bardzo dobrze i gdyby dystrybutor nie zbankrutował, byłaby to płyta przebojowa. Spowodowało to ogromny dług, który musiał być spłacony z pieniędzy koncertowych. Teraz pracując 7 nocy w tygodniu w Bałtyku Haskell kontynuował pisanie i nagrywanie, starając się unikać "idiotów", a sama ciężka praca stworzyła głos, który teraz słyszymy jako Gordon Haskell. Duchowy aspekt jego twórczości przewija się na kolejnym albumie, "Butterfly in China", prowadząc do punktu kulminacyjnego osiągniętego w "Harry's Bar". Wyprodukowany przez samego Haskella (podobnie jak Hambledon Hill), nawiązuje bezpośrednio do metody nagrywania stosowanej przez Glyna Johnsa w 1966 roku. Przed nagraniem Harry's Bar, Haskell połączył się z Hamishem Stuartem i Robbiem McIntoshem (Average White Band, Pretenders, Paul McCartney) i koncertował jako 3-osobowy zespół. Nadal pracują razem, kiedy tylko mogą. Robbie, obecnie związany z Norah Jones współprodukował "Shadows on the Wall", a Hamish Stuart wyprodukował "The Lady Wants to Know" i jest producentem nowego albumu, który ma się ukazać w styczniu 2006 roku.

Spis utworów:

1. Nature Boy
2. Voodoo Dance
3. All The Time In The World
4. When The Cookie Jar Is Empty
5. A Little Help From You
6. Livin' It Up
7. Freeway To Her Dreams
8. The Other Side
9. Bwana He No Home
10. All In The Scheme Of Things
11. Go Tell Sarah
12. Al Capone
13. Antonio's Song
14. How Wonderful You Are
15. Love Won't Let Me Wait
16. All Dressed Up And Nowhere To Go
17. Someone I Knew
18. Ain't No Sunshine