KRALL, DIANA - QUIET NIGHTS

Niektóre utwory muzyczne mają na celu stworzenie romantycznej atmosfery – kolacji przy świecach, spaceru po oświetlonej księżycem plaży. Quiet Nights – dwunasty album Diany Krall – nie jest o tym. Wykorzystując Brazylię jako muzyczny punkt odniesienia, wielokrotnie nagradzana pianistka i piosenkarka nie sugeruje wieczornego wyjścia, ale raczej pozostanie w domu.

„To nie jest kokieteria. To nie jest „obierz mi winogrono”, dziewczęce bzdury. Uważam, że ten album jest bardzo kobiecy – jakbyś leżała obok swojego kochanka w łóżku i szeptała mu to do ucha”.

Nie żartuje. Od odświeżającej wersji utworu „Where or When” po całkowicie uspokajającą interpretację „You’re My Thrill” – dziesięć piosenek z albumu Quiet Nights urzeka swoją intymnością. Nawet ci, którzy znają już szeptany wokal i rytmiczną melodyjność muzyki Krall – a jest ich obecnie miliony – będą zaskoczeni tym, jak daleko muzyka ta bez wahania wkracza w sferę słodkiego poddania się. „To zmysłowa, wręcz erotyczna płyta i taka właśnie miała być”.

Krall jako pierwsza przyznaje, że to zgromadzony przez nią zespół muzyczny – jej lojalny kwartet, znakomity producent Tommy LiPuma, inżynier Al Schmitt oraz legendarny aranżer Claus Ogerman – w dużej mierze odpowiada za uwodzicielską moc albumu Quiet Nights. Jednak w nagraniu tym wyczuwalna jest również głębsza, namacalna dojrzałość, którą wniosła do niego artystka. „Większość mojego śpiewu i gry na albumie to tak naprawdę pierwsze lub drugie podejście. „You're My Thrill” to drugie podejście, a „Too Marvelous” to pierwsze”.

„Ona całkowicie dojrzała” – mówi Tommy LiPuma, który powinien to wiedzieć, ponieważ po raz pierwszy współpracował z Krall w 1994 roku. „Nawet w ciągu ostatnich kilku lat. Podchodzi do frazowania wokalnego bardziej jak instrumentalistka niż zwykła piosenkarka. Widać to w jej interpretacji tekstów i barwie głosu, znacznie bardziej mglistej, jak u Peggy Lee w okresie dojrzałości”. („Nie chciałam przesadzać z śpiewaniem – w tym albumie bardzo mocno czerpałam inspirację z Julie London” – wyznaje Krall, zaznaczając, że takie wpływy nie zawsze są dla niej świadome. „Po prostu tak wyszło”).

W związku z tym brazylijski charakter nowego albumu Krall był naturalnym kolejnym krokiem. „Od dawna bardzo sympatyzuje z tą muzyką” – zauważa LiPuma. „Kiedy nagrywaliśmy The Look of Love, bardzo skłanialiśmy się w kierunku bossa novy. Quiet Nights to prawdziwa celebracja tej muzyki. Diana śpiewa trzy brazylijskie klasyki, rytmicznie przekształciła cztery standardy w ten styl oraz trzy ballady. Tak naprawdę na albumie znajduje się dziesięć utworów, z których siedem to po prostu bossa nova”.

To zrozumiałe, że album Quiet Nights (tak brzmi angielska nazwa klasycznego utworu bossa nova „Corcovado”, który jest tytułowym utworem albumu) czerpie wiele ze swojego muzycznego ducha z kraju, który co roku organizuje huczne obchody karnawału. „Inspiracją do nagrania tej płyty była moja zeszłoroczna podróż do Brazylii” – mówi Krall, która powróciła do Rio de Janeiro, aby nakręcić koncert na potrzeby nowego wydawnictwa DVD. „Potem po prostu wracałam tam wielokrotnie i odkryłam, że gdziekolwiek się nie pójdzie, wciąż słychać dźwięki Jobima i bossa novy”.

Dla tych, którzy nie pamiętają lub jeszcze nie byli na świecie, brazylijska fala bossa nova (dosłownie „nowe uderzenie” lub „nowa droga” w języku portugalskim) była bardzo popularnym stylem muzycznym, opartym na tradycyjnych rytmach samby, który pojawił się w kawiarniach Rio na początku lat 60. i uwodził całą planetę hipnotycznymi, kołyszącymi rytmami, zmysłowymi melodiami i nowymi, ekscytującymi harmoniami – a wszystko to z dużą przestrzenią dla jazzowej improwizacji. Antonio Carlos Jobim (kompozytor utworów „Quiet Nights” i „The Girl from Ipanema”) oraz Joao Gilberto („Este Seu Olhar”) to dwaj pionierzy tej muzyki, do dziś czczeni w Brazylii jako bohaterowie narodowi.

Piętnaście lat później może spojrzeć wstecz na swoją znakomitą karierę: w 1999 roku podpisała kontrakt z wytwórnią Verve, a jej kariera nabrała tempa, gdy album „When I Look in Your Eyes” zdobył nagrodę GRAMMY® w kategorii najlepszy wokal jazzowy i stał się pierwszą płytą jazzową nominowaną do nagrody Album Roku od dwudziestu pięciu lat. W 2002 roku album „The Look of Love” był bestsellerem nr 1 w Stanach Zjednoczonych i pięciokrotnie platynową płytą.

Spis utworem:

1 Where Or When
2 Too Marvelous for Words
3 I've Grown Accustomed to His Face
4 The Boy from Ipanema
5 Walk On By
6 You're My Thrill
7 Este Seu Olhar
8 So Nice
9 Quiet Nights
10 Guess I'll Hang My Tears Out to Dry
11 How Can You Mend a Broken Heart?
12 Everytime We Say Goodbye