LANKUM - FALSE LANKUM

"False Lankum" podąża za ich przełomowym albumem z 2019 roku "The Livelong Day", który utorował drogę do sukcesu zdobywając RTE Choice Music Prize (irlandzki odpowiednik Grammy 'Album of the Year') i 8 miejsce na liście najlepszych albumów roku NPR Music.
Tworząc na tradycyjnych piosenkach ludowych, Lankum nałożył na każdą z nich swóją własną, mroczną, charakterystyczną 'pieczęć', opierając się na ciężkich dronach i zniekształceniu dźwięków, które nadają nową intensywność i piękno każdemu utworowi. Ta płyta pokazuje, jak zespół umacnia swoje oderwanie się od gatunku folk, tworząc odważną, współczesną muzykę, która może być ukształtowana z tradycyjnych elementów, ale jest zdecydowanie nowa, stawiając ich obok kolegów z wytwórni Rough Trade, takich jak black midi i Gilla Band. "False Lankum" zawiera również dwa oryginalne utwory, „Netta Perseus” i „The Turn”, oba napisane przez członka grupy Daragha Lyncha.
Lankum z Dublina od samego początku planowali, aby "False Lankum" - ich czwarta płyta i trzecia dla Rough Trade, wydawała się kompletnym dziełem – progresją i podróżą dla słuchacza. „Chcieliśmy stworzyć większy kontrast na płycie, aby jasne partie były niemal duchowe, a ciemne były niewiarygodnie mroczne, wywołujące nawet przerażenie” – wyjaśniają.
12 utworów na płycie, składających się z 10 tradycyjnych piosenek i dwóch oryginalnych, pokazuje, że czteroosobowy zespół wraz z długoletnim producentem Johnem Murphym używa nowej palety do zabarwienia swojego brzmienia w coraz bardziej eksperymentalny sposób przywołująć na myśl - w bardziej wizjonerskich momentach, takie zespoły jak Beak, Low, Swans, Godspeed You Black Emperor! i The Dirty Three.
Utwór 'Go Dig My Grave', który został udostępniony jako pierwszy z albumu, został odkryty przez Radie Peat z Lankum, która nauczyła się tej konkretnej wersji ze śpiewu Jean Ritchie, która nagrała ją w 1963 roku na albumie Jean Ritchie and Doc Watson at Folk City. Należy do rodziny pieśni, które wydają się w dużej mierze składać z tak zwanych „pływających wersów”, pierwotnie skomponowanych jako strofy różnych ballad, z których niektóre pochodzą nawet z XVII wieku. „Nasza interpretacja tradycyjnej piosenki 'Go Dig My Grave' koncentruje się wokół emocji żalu – wszechogarniającej, nie do zniesienia i absolutnej” – wyjaśnia. Druga część utworu inspirowana jest irlandzką tradycją lamentowania (od irlandzkiego caoineadh) – tradycyjnej formy opłakiwania zmarłego. Uważana przez niektórych za otwierającą „niebezpieczne kanały komunikacji ze zmarłymi”, praktyka ta od XVII wieku spotykała się z surową krytyką kościoła katolickiego w Irlandii”. Reżyserem teledysku 'Go Dig My Grave' jest Peadar Gill.

Spis utworów:

1. Go Dig My Grave
2. Clear Away In the Morning
3. Fugue I
4. Master Crowley’s
5. Newcastle
6. Fugue II
7. Netta Perseus
8. The New York Trader
9. Lord Abore and Mary Flynn
10. Fugue III
11. On a Monday Morning
12. The Turn