MAD SEASON - ABOVE

W roku 1994 gitarzysta grupy Pearl Jam Mike McCready udał się do Minneapolis na leczenie odwykowe. Tam spotkał basistę Johna Bakera Saundersa, występującego wówczas z zespołem The Lamont Cranston Band. Po powrocie do Seattle, obaj muzycy zaprosili do współpracy perkusistę grupy Screaming Trees Barretta Martina. Następnie rozpoczęli wspólne próby. McCready zaprosił do zespołu wokalistę grupy Alice in Chains Layne’a Staleya, który w tym czasie zakończył leczenie z uzależnienia od heroiny. Po skompletowaniu składu, muzycy rozpoczęli ze sobą odbywać regularne próby. Podczas wspólnego grania, na próbach powstały takie utwory jak „Wake Up” oraz „River of Deceit”. Po ukończeniu prób, Staley został głównym wokalistą w zespole. Pomimo odbytych tylko trzech prób, McCready w październiku 1994 roku zorganizował w klubie Crocodile Cafe nigdzie niezapowiadany koncert zespołu. Występ okazał się bardzo dużym sukcesem, więc grupa zorganizowała jeszcze dwa dodatkowe koncerty w tym samym miejscu. Podczas występów, powstał nowy utwór, zatytułowany „Artificial Red”. Podczas początkowych koncertów, grupa przedstawiała się jako Gacy Bunch. Nazwa wzięła się od amerykańskiego seryjnego mordercy Johna Wayne Gacy'ego, oraz popularnego serialu telewizyjnego z lat 70. The Brady Bunch.

Pod koniec 1994 roku, zespół wszedł do studia Bad Animals, aby nagrać materiał na debiutancki album długogrający. Sesja nagraniowa trwała łącznie 10 dni. W nagraniach grupę wspomagali wokalista grupy Screaming Trees Mark Lanegan, który wystąpił gościnnie w dwóch utworach, wspomagając wokalnie Staleya, oraz Eric Walton który zagrał na saksofonie. Warstwa muzyczna stworzona przez grupę, najczęściej klasyfikowana jest jako mieszanka rocka alternatywnego, blues rocka i hard rocka. W jednym z wywiadów, gitarzysta Mike McCready stwierdził że w brzmieniu grupy widoczne są także wpływy takich gatunków jak tradycyjny blues z elementami jazzu, oraz rocka stadionowego. Często grupie przypisuje się także grunge, głównie ze względu na fakt, że większość muzyków w zespole wywodziła się właśnie z tego nurtu. Zespół został opisany jako „wojowniczy hard rock połączony z kontemplacyjną melancholią, co daje w efekcie bardzo energiczne brzmienie”. Gitarzysta grupy Mike McCready opisał zespół słowami „zbiór pięciu różnych wpływów, połączonych ze sobą poprzez muzykę”.

Na muzykę grupy w głównej mierze składa się jam łączący w sobie lżejsze oblicze Alice in Chains oraz Pearl Jam i ukazuje coś więcej niż mieszankę hard rocka oraz bluesa. Wpływ na bluesowe brzmienie grupy miał basista John Baker Saunders, który był silnie związany z tym właśnie nurtem. Brzmienie grupy jest łagodne, utrzymane w wolnym, spokojnym oraz melancholijnym brzmieniu, takim jak prezentuje singlowy utwór „River of Deceit”. Niekiedy kompozycje zawierają w sobie bardziej rozbudowaną strukturę jak np. „Wake Up” czy „I'm Above”. Utwory są także silnie oparte na strukturze bluesowej, co słychać np. w „Artificial Red. Mocniejsze brzmienie, ukazujące grę gitary elektrycznej na pierwszym planie słychać jest w utworach „X-Ray Mind”, „I Don't Know Anything” oraz „Lifeless Dead”. Są to utwory charakteryzujące się bardziej agresywnym brzmieniem, niż reszta materiału. Na płycie nie zabrakło również kompozycji z małymi elementami eksperymentów. Tak oto w utworze „Long Gone Day” występuje saksofon, a w utworze „All Alone” hałas stylizowany na brzmienie sitaru. Na albumie znalazł się także instrumentalny utwór „November Hotel”, który z początku zaczyna się bardzo łagodnie, by następnie przejść w bardziej agresywne i rozbudowane aranżacyjne brzmienie, połączone z efektowną solówką gitarową oraz partią perkusji, przywodzące na myśl psychodeliczny rock z lat 70. Warstwa liryczna napisana w całości przez Staleya, w głównej mierze koncentruje się na skomplikowanych relacjach międzyludzkich, dominuje w niej dekadencja i melancholia. Utwory „Artificial Red” oraz „Lifeless Dead”, odnoszą się do skomplikowanych relacji z życiową partnerką wokalisty - Demri Larą Parrott. Opowiadają o bardzo pokrętnej relacji, zdradzonej podstawowej obietnicy pomiędzy ludźmi budującymi związek. „Lifeless Dead” to kompozycja o mężczyźnie u kresu życia, który umiera w najgorszym upodleniu, zaniedbany, porzucony. Tekst do singlowego utworu „River of Deceit” został zainspirowany książką Gibrana The Prophet. Ponadto w swoich tekstach, Staley próbuje ukazać rzeczy istotne w życiu codziennym.

Spis utworów: