MORGAN, LEE - THE SIDEWINDER (RUDY VAN GELDER REMASTER)

Lee Morgan rozpoczął naukę gry na trąbce w wieku 13-14 lat, kiedy dostał na urodziny swoją pierwszą trąbkę. Mając 18 lat dołączył do zespołu Dizzy'ego Gillespie, z którym występował przez dwa lata. W 1956 związał się z wytwórnią Blue Note, pod której szyldem nagrał 25 płyt. Największy wpływ na jego grę wywarł Clifford Brown, u którego pobierał lekcje przed jego przedwczesną śmiercią. Do zespołu Art Blakey's Jazz Messengers dołączył w 1958 – tam też ujawnił swój talent solisty i kompozytora. Występował z Blakeyem przez kilka lat. Problemy z narkotykami spowodowały wyrzucenie z zespołu i zawodową bezczynność trwającą dwa lata. W tym czasie Morgan wrócił do rodziny w Filadelfii. Lee Morgan został zastrzelony przez swoją towarzyszkę życia, Helen More, w popularnym nowojorskim klubie jazzowym Slug.

Lee Morgan wyrósł na jednego z najważniejszych trębaczy lat 60. Wypracował sobie pełne, nasycone brzmienie, którym wygrywał zarówno nastrojowe ballady jak i agresywne bop. Morgan czuł się swobodnie, jak u siebie, w dziwnym świecie be-bopu, nie przestraszył się nowościami cool jazzu, pod koniec życia poważnie zaczynał interesować się awangardą i free bopem.

"The Sidewinder" był największym hitem Morgana. Sesja do niego odbyła się końcem 1963 roku, zaś album ukazał się w połowie następnego roku. Jego sukces był tak wielki, jak niespodziewany, Blue Note wypuściła na początek 4 tysiące egzemplarzy, które sprzedały się w trzy czy cztery dni. Otwierający go, długi soul jazzowy utwór momentalnie stał się standardem. Towarzyszyły mu równie dobre, jednak już konwencjonalne hard bopowe numery. Po tym albumie sporo wydawnictw Blue Note (i samego zresztą Morgana) było budowanych na podobnej zasadzie: długi, nieco lżejszy, luźniejszy utwór otwierający, dopiero po nim hard bop. W nagraniu albumu wzięli udział:

    Lee Morgan – trąbka
    Joe Henderson – saksofon tenorowy
    Barry Harris – fortepian
    Bob Cranshaw – kontrabas
    Billy Higgins – perkusja

Spis utworów: