ROLLING STONES - VOODOO LOUNGE (30TH ANNIV.EDITION)(RED/YELLOW VINYL)

Pierwszy album Rolling Stones bez Billa Wymana na basie i z Donem Wasem jako producentem mógł rozczarować. Zamiast tego zdobył nagrodę Grammy za najlepszy album rockowy.
Voodoo Lounge pojawił się w niezręcznym momencie dla The Rolling Stones. W latach 80. zespół stracił spójność i kierunek, w opinii wielu fanów; i zaczęto wyrażać wątpliwości co do żywotności zespołu.
Osobiste projekty poboczne zdawały się mieć pierwszeństwo przed pracą któregokolwiek lub większości członków zespołu. Krążyły plotki na temat relacji zawodowych Micka i Keitha.
Niewątpliwy komercyjny triumf Steel Wheels z 1989 roku, zarówno trasa koncertowa, jak i album (w tym europejska wersja Urban Jungle), stanowiły przekonujące obalenie tych plotek.
Następnie, w 1992 roku, Bill Wyman ogłosił odejście z zespołu, a pytanie, czy The Rolling Stones mogą kontynuować działalność bez niego, zostało nieuchronnie podniesione po raz kolejny.
Voodoo Lounge było odpowiedzią The Rolling Stones na to pytanie: stanowcze "Tak, tak długo, jak chcemy".
Faktem jest, że chociaż odejście Billa oznaczało koniec 30-letniej ery, Voodoo Lounge stanowiło nowy początek dla nowego zespołu z nowym producentem. Co prawda czterech członków zespołu grało razem od dwudziestu lat - trzech z nich od ponad trzydziestu - ale utrata basisty mogła oznaczać katastrofę, a nowy producent, zwłaszcza dla odnoszącej sukcesy grupy o znanych nawykach i referencjach, zawsze stanowi ryzyko.
Sytuacja została wykorzystana przez The Rolling Stones jako szansa, a wyniki są słyszalnie inspirowane, autentyczne i powszechnie podziwiane. (Tradycyjna mądrość, wtedy i teraz, głosi, że Voodoo Lounge to najlepsza płyta Stonesów od czasu Some Girls - sama w sobie jest "ostatnim wielkim albumem Stonesów" od... no cóż, tego wcześniejszego ;-).
Album cieszył się ogromną popularnością według wszelkich standardów, osiągając podwójną platynę w USA i wydając kilka brytyjskich hitów, choć sukces singli w USA okazał się nieuchwytny. (Trzynastomiesięczna, sześciokontynentalna trasa promująca album zarobiła 320 000 000 dolarów, co było drugą najbardziej udaną trasą zespołu w historii, po A Bigger Bang).
Prosty rockowy otwieracz Voodoo Lounge, Love Is Strong, zbiera wiele pochwał za to, że wchodzi tak, jakby zespół chciał kontynuować, nawiązując do "złotej ery". I to prawda, że brzmi to dokładnie tak, jak The Rolling Stones brzmieli na przykład w It's Only Rock 'n' Roll, po tym jak udoskonalili swoje nowoczesne rockowe brzmienie.
I jak na zawołanie, You Got Me Rockin' również nie udaje niczego innego niż jest - wskazówka jest w tytule, muzyka jest w przesłaniu, i jest to również jednoznacznie brzmienie Stonesów, Bill czy nie Bill.
Kiedy Mick krzyczy "I was a hooker losing my looks", oprócz uśmiechania się z powodu nieodłącznego i zamierzonego efektu komicznego, po prostu wiesz, że jesteś z zespołem, który przyniósł ci na przykład Torn and Frayed.
Dorastanie obejmuje starzenie się, nawet jeśli nie oznacza to zwolnienia tempa. Podobnie optymistyczna, trzyminutowa symfonia "I want sex" Sparks Will Fly - pomimo całkowicie nieoczekiwanego i nietypowego przejścia w jawnie lubieżną obsceniczność przez wyraźnie ożywionego Micka Jaggera - jest kolejnym faworytem.
(Aby być uczciwym wobec większej społeczności fanów Stonesów, dyskusja na temat tego utworu staje się nieco "Marmite" na forach dyskusyjnych - ci, którzy nie słyszą absurdalnego humoru tego prostolinijnego rock'n'rollowego kawałka, mają tendencję do ostrego krytykowania go za to, że jest tandetny).
Przekraczanie granic przyzwoitości? Tak, to ryzyko, na które The Rolling Stones zawsze byli gotowi. Jak Mick powiedział o Beggars Banquet 25 lat wcześniej: "Niektórzy ludzie uważają niektóre teksty za niegrzeczne. W rzeczywistości niektóre teksty SĄ niegrzeczne".
W wolniejszym trybie, konfesyjne The Worst i klawesynowa ballada New Faces są mniej kontrowersyjnie podziwiane. Słodki, smutny, żałosny lament do smutków minionej młodości i utraconej miłości, sugeruje się podobieństwo (i prawdopodobnie przysługę) do Ruby Tuesday.
Moon Is Up podkręca tempo, ale nie traci na liryczności. Jednak zaskakująco egzotyczne instrumentarium - niezły pedal steel od Ronniego, Mick na kastanietach i harfie, klawiszowiec Heartbreakers Benmont Tench na akordeonie i Charlie grający na perkusji na koszu na śmieci na klatce schodowej - sprawia, że ten słodki, prosty, prosty utwór jest nieoczekiwaną atrakcją.
Out Of Tears nawiązuje do wielkich ballad złotej ery. W dużej mierze jest to piosenka Micka, klasyczna smutna ballada, idealnie dopasowana do jego głosu, fortepianu Chucka Leavella i potrójnych gitar Keitha (elektryczna), Micka (akustyczna) i Ronniego (elektryczna slide).
Aktualny, w pełni emocjonalny Blinded By Rainbows, a także piosenka Micka wyróżnia się na Voodoo Lounge z wielu powodów. Ze słowami pełnymi rozdartego ciała i eksplozji Semtexu, jest wyjątkowy na albumie, który poza tym, jak przyznaje Mick, jest "o dziewczynach, samochodach i niedojrzałości". Powolny country-rockowy utwór z lat dziewięćdziesiątych, Blinded By Rainbows, pod względem muzycznym pasuje do Voodoo Lounge, ale bardziej przypomina "tarantulę na anielskim jedzeniu", jak mówi Chandler, jeśli chodzi o treść liryczną.
Voodoo Lounge jest długim i spójnym albumem, przez co może brzmieć "tak samo" - w taki sam sposób, w jaki każda kolekcja muzyki złożona z podobieństw i kontrastów może brzmieć niezmiennie przy pierwszym przesłuchaniu. Ale utwory takie jak Suck On The Jugular - teraz to się nazywa groove - który jest piosenką najlepiej podsumowaną przez jej refren "Let's get together and rock all night/Let's get together and fuck all night"; i revenge tune Mean Disposition zaczynają się wyróżniać, gdy już je rozpoznasz.
Voodoo Lounge nigdy nie będzie tak przystępny jak albumy Stonesów, które to umożliwiły w późnych latach 60-tych i wczesnych 70-tych, ponieważ jest ich bezpośrednim potomkiem - jak próba bycia własnym dziadkiem - nie tylko jak on, ale bycie nim. Ale pod względem stylu czarno-białego bluesa, który Stonesi pomogli wynaleźć, Voodoo Lounge ma pretensje do statusu klasyka. (rollingstones.com)
Nowy winylowy album "Voodoo Lounge" z okazji 30. rocznicy jego wydania. Album zawiera single "Love Is Strong", "You Got Me Rocking", "Out Of Tears" i "I Go Wild".

Spis utworów:

LP1
Side A
1. Love Is Strong
2. You Got Me Rocking
3. Sparks Will Fly
Side B
1. The Worst
2. New Faces
3. Moon Is Up
4. Out of Tears
LP2
Side A
1 I Go Wild 
2. Brand New Car
3. Sweethearts Together
4. Suck on the Jugular
Side B
1. Blinded by Rainbows
2. Baby Break It Down
3. Thru and Thru
4. Mean Disposition