SHELLEY, PETE - HOMOSAPIEN

Domino ogłosiło dzisiaj szczegóły dotyczące ponownego wydania dwóch pierwszych solowych albumów Pete'a Shelley'a, Homosapien i XL-1. Po raz pierwszy oba albumy zostaną ponownie wydane osobno jako samodzielne wydawnictwa, odkąd w 2018 roku znalazły się w zestawie boxowym wydanym przez Genetic Records. Oba albumy, które ukażą się w piątek 6 czerwca 2025 r., będą miały okładki typu gatefold z oryginalną, w pełni odrestaurowaną grafiką, dodatkoymi utworami ze stron B singli, dubami i rozszerzonymi miksami oraz wkładki z nowymi zdjęciami i obrazami oraz obszernymi notatkami autorstwa uznanego pisarza Clintona Heylina. Oba albumy będą również dostępne na płytach CD po raz pierwszy od 2006 roku. Nagrane w ścisłej współpracy ze znanym producentem Martinem Rushentem, oba albumy pokazują, jak Shelley po odejściu z Buzzcocks poszerzył swoje muzyczne horyzonty i zaczął pracować z instrumentami elektronicznymi i syntezatorami – zwłaszcza Homosapien jest uważany za niezwykle wpływowy i pionierski album, a także za muzyczny punkt zwrotny w pracy Rushenta z The Human League nad albumem Dare kilka miesięcy później. Zakazany wówczas przez radio BBC z powodów homofobicznych, „Homosapien” stał się hymnem klubów gejowskich, a element queerowy stał się niezwykle ważną częścią zarówno życia osobistego, jak i muzycznego Pete'a, co pokazują oba te albumy. 
Debiutancki album solowy Pete'a Shelley'ego, Homosapien, wydany 15 stycznia 1982 r., powstawał przez długi czas, czerpiąc z pomysłów sprzed czasów jego współpracy z Buzzcocks. Wiele utworów, w tym tytułowy, zostało napisanych już w 1973 r., kiedy Pete po raz pierwszy zaczął eksperymentować z nagrywaniem w domu. Jego wczesne zespoły, takie jak Jets of Air, były pod wpływem glam rocka i eksperymentalnych brzmień, co położyło podwaliny pod jego późniejszą solową twórczość. Pomimo zaangażowania w Buzzcocks, Pete coraz bardziej pragnął zgłębiać muzykę elektroniczną i bardziej eksperymentalne style, zwłaszcza po tym, jak zespoły takie jak Joy Division i Gang of Four zdobyły uznanie krytyków. W 1981 roku napięcie w Buzzcocks było już oczywiste, a Pete czuł się twórczo stłumiony. Zespół borykał się z problemami finansowymi, a pragnienie Pete'a, by odkrywać nowe kierunki muzyczne, kolidowało z bardziej tradycyjnym stylem punkowym zespołu. Zaczął już pracować nad solowym materiałem, w tym nad wczesnymi nagraniami z Martinem Rushentem, który zachęcił Pete'a do realizacji solowego projektu. Homosapien szybko nabrał kształtu, a Pete sam grał na większości instrumentów i używał syntezatorów, aby stworzyć brzmienie dalekie od punkowych korzeni Buzzcocks. Wydany przez Genetic Records Rushenta, Homosapien pokazał zwrot Pete'a w kierunku elektronicznego popu, łączącego elementy muzyki glam i awangardowej. Tytułowy utwór, z prowokacyjnymi tekstami, przyciągnął uwagę, choć niektóre osobiste tematy poruszane przez Pete'a wywołały kontrowersje. Pomimo początkowego oporu ze strony jego poprzedniej wytwórni EMI, Homosapien odniósł sukces, szczególnie w Stanach Zjednoczonych dzięki wytwórni Arista, gdzie utwory takie jak „In Love with Somebody Else” zostały umieszczone w miejsce niektórych wcześniejszych demo. Album ten stanowił znaczące odejście od przeszłości Pete'a, ale otworzył również drzwi do jego kolejnej fazy twórczej. W wywiadzie z 1983 roku Pete Shelley omówił swoje odejście od przeszłości, a zwłaszcza sukcesu Buzzcocks, w kierunku bardziej introspektywnej, eksperymentalnej muzyki. W albumie Homosapien Shelley przyjął brzmienie electro-popowe, które zostało w dużej mierze przyćmione przez album Dare zespołu The Human League, mimo że Homosapien został nagrany wcześniej. Shelley wyjaśnił, że nie interesuje go udowadnianie czegokolwiek publiczności, skupiając się zamiast tego na tworzeniu piosenek, które głęboko rezonują, bez podporządkowywania się komercyjnym oczekiwaniom. Krytycy porównywali Homosapien do twórczości The Human League i Heaven 17, ale Shelley skupiał się na tworzeniu ponadczasowej, osobistej muzyki. Shelley nie interesował się „popową gonitwą” i uważał, że punk stracił swoją przewagę, postrzegając siebie jako samotną postać przekraczającą granice gatunku.

Spis utworów:

1. Homosapien
2. Yesterday’s Not Here   
3. I Generate A Feeling       
4. Keat’s Song 
5. Qu'est-ce Que C'est Que Ça 
6. I Don't Know What It Is 
7. Guess I Must Have Been In Love With Myself  
8. Pusher Man  
9. Just One Of Those Affairs  
10. It's Hard Enough Knowing 
11. In Love with Somebody Else
12. Witness the Change
13. Maxine
14. Love in Vain
15. Homosapien (Elongated Dancepartydubmix)
16. Witness the Change/I Don't Know What Love Is (Dub)