TINDERSTICKS - SOFT TISSUE

Pięć lat po płycie "No Treasure but Hope" (2019) i trzy lata po wydaniu "Distractions" z 2021 roku, zespół Tindersticks powrócił z nowym albumem "Soft Tissue", który został wydany przez City Slang 13 września 2024 roku. To także pierwszy materiał po ścieżce dźwiękowej do filmu Claire Denis z 2022 roku, "The Stars At Noon", z udziałem Margaret Qualley i Joe Alwyna.
Namacalna wzajemna ciekawość napędza pięciu członków zespołu Tindersticks do odkrywania nowych terytoriów na ich nowym, 14. pełnym albumie. Wcześniej, na "No Treasure but Hope", ci mistrzowie nastroju i piękna przyjęli rodzaj mrocznego, brzmiącego na żywo naturalizmu, po którym nastąpiły odważnie wykonane, eksperymentalne zwroty na albumie "Distractions".
Staurt A. Staples, lider grupy Tindersticks, mówi o "Soft Tissue": „Pod względem muzycznym wydaje się, że od czasu albumu z 2016 roku, "The Waiting Room", twórczość zespołu była reaktywna. Dwa ostatnie albumy Tindersticks były wobec siebie tak przeciwstawne – "No Treasure But Hope" to proces nagrywania o wyjątkowo naturalistycznym charakterze, częściowo jako reakcja na eksperymentalne projekty z poprzednich lat („High Life”,”Minute Bodies”), a następnie, w reakcji na tę czystość, "Distractions" stał się jednym z najbardziej gęstych i eksperymentalnych wydawnictw zespołu. Poczułem, że nadszedł czas, by przestać popadać w te skrajności i znaleźć sposób na połączenie rygoru w pisaniu piosenek oraz radości wspólnego grania zespołu z bardziej zdecydowanym, eksperymentalnym podejściem.” "Soft Tissue" łączy i przekracza te skrajności, czerpiąc nową energię z kontrastów i zbieżności swoich zwartych, intuicyjnych utworów oraz pomysłowych detali.
„Myślę, że szukałem obu tych elementów” - wyjaśnia Stuart, odnosząc się do płynnego balansowania między intymnością a eksperymentem na albumie. „Chcieliśmy znaleźć sposób na zachowanie energii wspólnego grania zespołu oraz precyzyjnego podejścia do pisania piosenek, ale nie rezygnując jednocześnie z tego, jak interesująca może być ta muzyka pod względem brzmienia".
Będąc także producentem albumu, Stuart Staples podkreśla, że "Soft Tissue" został wykreowany przez zespół i jego współpracowników jako swego rodzaju otwarta „rozmowa”, a jego efektem jest brzmienie grupy zainspirowanego żarliwym, wspólnym pragnieniem – i zdolnością – do zaskakiwania samych siebie.
„W tym zespole myślę, że jest tak wiele... Chciałem powiedzieć talentu, ale to tak naprawdę nie ma nic wspólnego z talentem. Chodzi o pragnienie, tę potrzebę sięgania po coś i docierania do miejsc, w których jeszcze nie byliśmy. I czuję, że to pochodzi od każdego z nas. Nie czułem, jakby istniały jakiekolwiek ograniczenia czy założenia dotyczące tego, czym ta płyta może być, poza tym, dokąd ma nas zaprowadzić i co nas ekscytuje" - dodaje Staples.
Partie wokalne, sekcji smyczkowej i instrumentów dętych, które zostały nagrane w Londynie ukazują niezwykle trwałe zaangażowanie Tindersticks w pracę pełną ambicji i poszukiwań trwające od ponad trzech dekad. Jeśli symfoniczne rozmyślania tria Tindersticks z lat 1993-7 ukazały ich jako unikających trendów odkrywców o wielkiej głębi i szerokich horyzontach, to "Simple Pleasure" (1999) i "Can Our Love..." (2001) równie skutecznie badały kontrastujące faktury w bardziej zwartym kontekście.
Po błyskotliwym "Waiting for the Moon" z 2003 roku i emocjonalnym występie na żywo w 2006 roku, zespół pożegnał trzech starych współpracowników, umożliwiając Staplesowi, Fraserowi i Boulterowi ponowny start. Multiinstrumentalista Dan McKinna i perkusita Thomas Belhom dołączyli do zespołu podczas pracy nad "The Hungry Saw” (2008). Earl Harvin przejął perkusję na coraz bardziej pewnym "Falling Down a Mountain" (2010) i namacalnie uwalniającym "The Something Rain" (2012). Późniejsze prace Tindersticks skupiły ich ciekawość i ambicje w bardzo owocny sposób. Pomiędzy kompozycjami upamiętniającymi I Wojnę Światową("Ypres", 2014) a filmami F. Percy’ego Smitha ("Minute Bodies", 2017), pojawił się album "The Waiting Room" z 2016 roku, który emanował globalnymi dźwiękami. Następnie Staples wydał solowy album ("Arrhythmia", 2018) oraz kolejną ścieżkę dźwiękową do filmu w reżyserii Claire Denis zatytułowanego "High Life", wzmacniając więzi zespołu z reżyserką – od tego czasu powstały ścieżki dźwiękowe do filmów Denis: "The Stars at Noon" oraz "Both Sides of the Blade". "No Treasure but Hope" i "Distractions" potwierdziły gotowość zespołu do nowych wyzwań, życia i oddychania w swoim muzycznym świecie.
Stuart A. Staples podsumowuje: "Chodzi o to, by być bardziej wymagającym, bardziej ambitnym, a potem po wszystkim czuć, że osiągnęło się coś ważnego”.

Spis utworów:

1.New World
2.Don't Walk, Run
3.Nancy
4.Falling, the Light
5.Always a Stranger
6.The Secret of Breathing
7.Turned My Back
8.Soon to be April