TONBRUKET - DIG IT TO THE END

Kiedy w styczniu 2010 roku ukazał się "Dan Berglund's Tonbruket", ciekawość, co stało się z basistą Esbjörn Svensson Trio, była duża. Kulturnews celebrował album jako "zapierający dech w piersiach" na styku rocka i improwizacji, a Jazz Thing zauważył, że Berglund ze swoim nowym zespołem kontynuuje drogę "dokładnie tam, gdzie wypaliła się gwiazda e. s.t." W Szwecji odurzająco bujająca fabryka dźwięków została uhonorowana GRAMMY za Najlepszy Album Jazzowy 2010.
Oczywiście ludzie kojarzą Tonbruket (po szwedzku "fabryka dźwięku") przede wszystkim jako zespół wieloletniego basisty e. s.t. I bez wątpienia inicjator formacji jest formatywny dla stylu Tonbruket, tak wtedy, jak i teraz. Ale nie jest sam, bo wraz z gitarzystą Johanem Lindströmem, pianistą Martinem Hederosem ("Soundtrack Of Our Lives") i perkusistą Andreasem Werliinem ("Wildbirds & Peacedrums") od początku powstał zespół, który doskonale ze sobą współgra i wzajemnie się inspiruje.
Ewolucja Tonbruket jako zespołu może być imponująco prześledzona na "Dig it to the end", drugiej płycie dla ACT. Jest to album koncepcyjny, podobnie jak jego poprzednik, ale zauważalna jest kontynuacja brzmienia zespołu, który swobodnie porusza się pomiędzy wszystkimi gatunkami. Zwłaszcza gitarzysta Johan Lindström wkracza bardziej w centrum uwagi na nowym albumie: "Już podczas naszej pierwszej trasy zacząłem pisać piosenki, ponieważ podczas długich przejazdów autobusem prawie wchodziłem na ściany z nudów. Wypróbowaliśmy je od razu podczas kontroli dźwięku" Co wyszło bardzo dobrze: "Johan był naprawdę trudny do zatrzymania. Ale w tym momencie zdecydowanie wiedziałem, że pasujemy do siebie" - Berglund relacjonuje zapał do pracy swojego kolegi z zespołu. Skrupulatne wyłuskiwanie szczegółów, w połączeniu z doświadczeniem jako zespół grający na żywo, jeszcze bardziej zespoliło czterech muzyków. Albo mówiąc słowami Johana Lindströma: "Czasami czułem się tak, jakbyśmy razem odgarniali ziemię, aby odkryć serce, duszę i prawdziwe znaczenie każdej piosenki - Przekopać ją do końca."
Lindström napisał sześć z jedenastu utworów na nowym albumie. Już w wieku 19 lat muzyk samouk był uważany za "muzyka pierwszego kontaktu" i uznanego aranżera na szwedzkiej scenie studyjnej. W swoim Hammarby Studios wyprodukował ponad 30 albumów dla takich artystów jak Nina Kindert, Freddy Wadling czy Anna Ternheim. Wraz z Elvisem Costello pracował dla Anne Sofie von Otter i jest członkiem Per Texas Johansson, grupy, w której jedenaście lat temu po raz pierwszy spotkał Dana Berglunda. Lindström jest jednak najbardziej znany z wyjątkowego brzmienia swojej pedal steel guitar, które już dawno stało się znakiem rozpoznawczym Tonbruket.
Za niektórymi utworami na "Dig it to the end" kryją się historie. Na przykład w agresywnym "Vinegar Heart" Johan Lindström inspirował się "The God Of Small Things", nowelą indyjskiej pisarki Arundhati Roy, opowiadającą o małostkowym, szybko reagującym człowieku ze skłonnością do uzależnienia od telewizji. "Le Var", jeden z kluczowych utworów "Dig it to the end", dotyczy okolic francuskiej metropolii perfumeryjnej Grasse i czytany wspak daje w efekcie słowo "Ravel". Tonbruket oddają w ten sposób hołd Maurice'owi Ravelowi, dla nich, obok Claude'a Debussy'ego, "pierwszemu kompozytorowi jazzowemu w historii" ze względu na stosowane przez niego harmonie. Lindström nazywa też "Le Var" "Tonbruket's Bolero", ale bez klasycznej sygnatury czasowej oryginału. Zamiast tego czwórka podkłada rytm mambo.
Oprócz kompozycji Lindströma i dwóch utworów Berglunda, Martin Hederos również ma swój wkład w trzy utwory na nowym albumie - dowód na pracę zespołu jako kreatywnego kolektywu: "Każdy ma swój wkład w każdy utwór, nie tylko instrumentalnie, ale również pod względem pomysłów. Bardzo dbamy o to, by Tonbruket działał jako zespół." podkreśla Berglund. To właśnie ta praca zespołowa i muzyczne zaplecze poszczególnych osób sprawiają, że kwartet jest tak wyjątkowy. Dzięki swojej stylistycznej otwartości, różnorodności brzmieniowej i chęci eksperymentowania porusza się on "out of the box" gdzieś pomiędzy jazzem, rockiem psychodelicznym i neo-folkiem. "Tonbruket jest jak garnitur, który pasuje na nas wszystkich", Dan Berglund podsumowuje samoocenę swojego nowego muzycznego domu. Z "Dig it to the end", Tonfabrik ponownie stał się bardzo produktywny i jest na dobrej drodze do stania się nową szwedzką supergrupą.

Spis utworów:

1. Vinegar Heart 8:59  
2. Balloons 5:25  
3. Decent Life 3:56  
4. Lilo 4:00  
5. Lighthouse 3:21  
6. Dig It To The End 3:31  
7. Gripe 2:40  
8. Grandma's Haze 4:09  
9. Le Var 4:59  
10. Trackpounder 6:08  
11. Draisine Song 3:22