WESSELTOFT, BUGGE - NEW CONCEPTION OF JAZZ

Norweski, szeroko rozumiany jazz, przeszedł w latach 90. małą rewolucję. Autorami tejże byli artyści związani zarówno ze sceną jazzową, jak i elektroniczną, czy taneczno-klubową. Z pewnością forpocztą tych zmian były dokonania trębacza Nilsa Pettera Molvaera czy grupy Supersilent. Wyprzedził ich wszystkich jednak klawiszowiec, producent i szef wytwórni płytowej Jazzland – Bugge Wesseltoft. O ile Molvaer sięgał do dorobku „elektrycznego” Milesa Davisa – dodając współczesną elektronikę, sample i oryginalną gitarę Eivinda Aarseta, o tyle Wesseltoft bazował na jazzrockowych nagraniach Herbie’ego Hancocka i jego zespołu Headhunters. Był (i jest) z nich wszystkich Bugge najbardziej taneczny, klubowy.
Dominuje oczywiście pulsująca klubowa rytmika, ostinatowe sekwencje dźwięków instrumentów klawiszowych i sampli wydobywanych z komputerów. To wszystko starają się ożywiać ludzkie głosy (Sidsel Endresen, Dhafer Youssef, czy sam Wesseltoft). Pojawiają się także „żywe” instrumenty – trąbki, saksofony, klarnety, gitary i inne), na których grają całkiem zacni muzycy (wśród nich także m.in. John Scofield czy Nils Petter Molvaer). Trzeba przyznać Norwegowi, że potrafi stworzyć miłą niezobowiązującą aurę chill-outu, ma też talent melodyczny. Jest do tego całkiem sprawnym pianistą, przywodzącym na myśl wspomnianego Hancocka (gdy grał na instrumentach klawiszowych) czy Zawinula. W większej dawce jednak jego muzyka nuży – taneczna sala, lub wieczorne party to właściwe dla niej miejsce.
Rola Wesseltofta jest dość znacząca – to on ponownie przeniósł jazzową improwizację na dyskotekowe parkiety, to on wreszcie w swojej firmie płytowej stworzył ostoję i narzędzie promocji dla norweskiego nu-jazzu. Jeśli ktoś dzięki niemu odszedł od prymitywnej popowej papki do bardziej wyrafinowanej muzyki, to należą mu się brawa.

Spis utworów:

A1 Somewhere in Between
A2 New Conception of Jazz
A3 Spectre Supreme
B1 Trouble
B2 New Conception of Jazz 2
C1 Trio
C2 Poem
D1 My Street
D2 Modular
D3 Endless