WHO, THE - WHO'S NEXT (REMASTERED 2023)

Piąty album The Who jest jednym z tych wykutych w kamieniu punktów orientacyjnych, których rockowy kanon nie pozwala ci źle oceniać. Jak na swoje czasy był całkiem niezły. A oto niespodzianka: nadal brzmi jak płomień. Jak potwierdzą fani C.S.I., niewiele jest rzeczy, które nie są ekscytujące w Won't Get Fooled Again i Baba O'Riley, które wyją i kopią, jakby urodziły się wczoraj.
Jak wiele niemal arcydzieł, to nie miało się tak potoczyć. Pete Townshend miał jeden ze swoich pomysłów na "futurystyczną operę rockową", a nagrania rozpoczęły się nad dziełem o nazwie Lifehouse. Nie udało się, więc The Who w pełni wykorzystali przypadkowe piosenki. Po wydaniu w 1971 r. płyta zachwyciła zarówno krytyków, jak i fanów, z wyjątkiem kilku zagorzałych fanów Who, którzy uważali, że zabawa z syntezatorami i zmodyfikowanymi klawiszami to wyprzedaż. Glyn Johns zastąpił Kita Lamberta na stanowisku producenta. Mimo to, okładka nie była do końca nijaka, przedstawiając czwórkę sikającą na kupę żużlu. (Inni pretendenci do okładki obejmowali grupę otyłych nagich kobiet i ujęcie Keitha Moona w czarnej bieliźnie. Bądź wdzięczny za małe miłosierdzie).
Baba O'Riley to spektakularny otwieracz, jego hipnotyczny dron zakłócany przez akordy mocy, które są zrzucane na spadochronie z grzbietów meteorytów. Subtelne, a następnie szalone solo na altówce Dave'a Arbusa podnosi poprzeczkę. Rzadko zdarza się bardziej sugestywny refren niż "teenage wasteland". 
Jak zawsze, poszarpany głos Daltreya nadaje człowieczeństwa nadmiernemu myśleniu Townshenda. Moon jest typowo nadpobudliwy: każdy perkusista grający w ten sposób w dzisiejszych czasach zostałby zmuszony do opanowania się. Bargain unosi się na napięciu między gitarą akustyczną a nowym, odważnym syntezatorem. Podobnie jak większość albumu, jest melodramatyczny bez - jak w przypadku późniejszych Who - popadania w pompatyczność. The Song is Over emanuje przejmującym nastrojem, a Getting in Tune i Going Mobile to po prostu świetne piosenki. Behind Blue Eyes to poszukująca duszy ballada, która wybucha wojowniczo, refleksyjnie, a następnie pilnie.
Kulminacyjny (i jakże) Won't Get Fooled Again rozciąga się i przeżuwa swoje ograniczenia, aż staje się czymś więcej niż riffem i krzykiem. To płonie. W "meet the new boss, same as the old boss" przybija krwawiące serce protest-popu. Who's Next to najlepszy album The Who. --Chris Roberts

Spis utworów:

1 Baba O'Riley
2 Bargain
3 Love Ain't for Keeping
4 My Wife
5 The Song Is Over
6 Getting in Tune
7 Going Mobile
8 Behind Blue Eyes
9 Won't Get Fooled Again