ELLINGTON, DUKE & JOHN COLTRANE - ELLINGTON & COLTRANE -HQ

Edward Kennedy „Duke” Ellington (ur. 29 kwietnia 1899 w Waszyngtonie, zm. 24 maja 1974 w Nowym Jorku) – amerykański pianista, bandlider, kompozytor i aranżer jazzowy, wybitna postać w muzyce Stanów Zjednoczonych. Urodzony w Waszyngtonie. Jego rodzice pochodzili z czarnej klasy średniej. W domu otrzymał bardzo dobre wychowanie i maniery, stąd już w szkole nazywano go „Książę” (ang. duke). Jego zainteresowania jazzem były jednak nie w smak rodzicom, Duke uciekł więc z domu i w 1922 wraz z zespołem, w którym grał, przyjechał do Nowego Jorku, będącego w owym czasie głównym ośrodkiem jazzu. Wtedy zespół nie odniósł sukcesu, jednak Ellington spróbował jeszcze rok później jako członek zespołu The Washingtonians, tym razem z większym powodzeniem. Stary lider grupy próbował oszukiwać muzyków i stracił ich zaufanie – wtedy kierownictwo objął Duke. Udało im się dostać kontrakt w Harlemie, a w 1928 znaleźli zatrudnienie w słynnym „Cotton Clubie”.

W tym czasie grali u niego m.in. Johnny Hodges (saksofon altowy), Barney Bigard (klarnet), Cootie Williams (trąbka) i Juan Tizol (puzon wentylowy).

W 1933 Duke Ellington wraz z big bandem odbył tournée po Europie (Anglia, Francja, Holandia).

Tworzył także muzykę filmową, m.in. do Anatomii morderstwa (Anatomy of a Murder) Otto Premingera, w której zagrał też epizodyczną rolę pianisty w barze.

Został pochowany na Woodlawn Cemetery w Nowym Jorku.

John William Coltrane (ur. 23 września 1926 w Hamlet, Karolina Północna, zm. 17 lipca 1967 w Huntington, Long Island) – amerykański saksofonista, flecista i klarnecista jazzowy. Mąż pianistki Alice Coltrane i ojciec saksofonisty Raviego Coltrane'a.

Dorastał w High Point, skąd przeprowadził się do Filadelfii. Studiował w Ornstein School of Music do 1945, kiedy to otrzymał powołanie do jednostki wojskowej stacjonującej na Hawajach. Po zakończeniu służby poświęcił się bez reszty swojej pasji muzycznej, grając w różnych zespołach (m.in. Jimmy'ego Heatha, Howarda McGhee i Dizzy'ego Gillespiego). Z tym ostatnim w 1949 nagrał swoją pierwszą płytę. Przez dwa lata był muzykiem w septecie Johnny'ego Hodgesa, a w 1955 został zaproszony do współpracy z kwintetem Milesa Davisa, w którym udoskonalił swój warsztat muzyczny. Wkrótce rozpoczął współpracę z Theloniousem Monkiem, a ponowna kooperacja z Milesem zaowocowała nagraniem jednej z najwybitniejszych płyt w historii jazzu Kind of Blue (1959). W maju 1960 zadebiutował jego słynny zespół z pianistą McCoy Tynerem oraz perkusistą Elvinem Jonesem, do którego w 1961 dołączył basista Jimmy Garrison. Lata sześćdziesiąte to czas największych triumfów Coltrane'a. W jego muzyce słychać było eksperymenty brzmieniowe oraz char
akterystyczną atonalność, która do dziś inspiruje kolejne pokolenia muzyków. Coltrane należy do prekursorów free jazzu, do kanonu którego należą nagrane przez niego płyty: A Love Supreme i Ascension.

Zmarł na raka wątroby 17 lipca 1967 w Huntington, Long Island.

Duke Ellington & John Coltrane to jazzowy album Duke'a Ellingtona i Johna Coltrane'a zarejestrowany w dniu 26 września 1962 roku, a wydany w lutym 1963 r w Impulse! Records

Spis utworów:

"In a Sentimental Mood" – 4:14

"Take The Coltrane" – 4:42

"Big Nick" – 4:30

"Stevie" – 4:22

"My Little Brown Book" – 5:20

"Angelica" – 6:00

"The Feeling of Jazz" – 5:34