BUTTERFIELD, PAUL BLUES BAND - PAUL BUTTERFIELD BLUES BAND

Paul Butterfield Blues Band – prekursorska bluesowa, bluesrockowa i jazzrockowa grupa amerykańska z Chicago. W 1956 r. podczas jednego z folkowych hootenanny na Uniwersytecie Chicagowskim poznali się dwaj miłośnicy bluesa Nick Gravenites i Paul Butterfield. W latach 1960-1963 grali w duecie. Poznali także innych białych wielbicieli bluesa: Mike'a Bloomfielda, Marka Naftalina i Barry'ego Goldberga. Blues był grany wtedy wyłącznie w dzielnicach murzyńskich na południu i południowym zachodzie Chicago. Mimo że wyprawy tam nie należały do bezpiecznych, cała ta grupa chodziła do klubów bluesowych, najpierw słuchać, ale wkrótce zaczęli dołączać do zespołów. Gdy okazało się, że nie są tylko białymi dziwakami ale posiadają także spore umiejętności - zapraszano ich na scenę. Paul Butterfield szczególnie często grał z zespołem Muddy'ego Watersa i tak zdobywał doświadczenie. W 1963 r. Paul Butterfield decyduje się założyć swój bluesowy zespół. Prawdopodobnie obok grupy Franka Zappy z tego okresu były to pierwsze mieszane rasowo zespoły w USA. W pierwszym kwartecie PBBB z lat 1963–1964 jedynym muzykiem białym był Paul Butterfield – wokalista i mistrz harmonijki ustnej. Gitarzysta Otis Smokey Smothers grywał przedtem z Bo Diddleyem, z Rocket Four Big Boya Spiresa, w 1955 r. brał udział w sesjach nagraniowych Howlin' Wolfa, następnie Freddiego Kinga i wreszcie w latach 1960–1962 był członkiem grupy Muddy'ego Watersa. Basista Jerome Arnold grał w zespole swojego brata, znanego bluesmana Williama Billy'ego Boya Arnolda. W latach 1962–1965 grał także w grupie Howlin'a Wolfa. Perkusista Sam Lay miał bogatą karierę muzyczną zarówno poza Chicago (np. w Cleveland) jak i w Chicago, m.in. także w grupie Howlin'a Wolfa.
Ten zespół jeszcze w 1963 r. zaczął występować regularnie najpierw w klubie Big John's Lounge a w 1964 r. w Southern Lounge. Na początku 1965 r. kwartet stał się kwintetem. Do zespołu doszedł gitarzysta Mike Bloomfield. W latach 1964–1965 grał w bluesowej grupie Nicka Gravenitesa, w której na harmonijce grał Charlie Musselwhite, późniejszy członek zespołu Muddy'ego Watersa. Ten zespół dokonał pierwszych nagrań studyjnych dla firmy Elektra, która ukierunkowana była na propagowanie muzyki folkowej. W firmie tej nikt nie wiedział, co zrobić z tymi nagraniami i przeleżały one na półce do 1995 r. kiedy wydano je jako Original Lost Elektra Sessions.
Latem grupa stała się sekstetem. Dochodzi do zespołu ich dawny przyjaciel klawiszowiec Mark Naftalin, który studiował wówczas poza Chicago. Gdy tylko dowiedział się, że grupa sobie radzi, rzucił studia, został członkiem zespołu i zawodowym muzykiem.
Sekstet ten nagrywa pierwszy album The Paul Butterfield Blues Band z pomocą muzyków grających na instrumentach dętych. 25 lipca 1965 r. Mike Bloomfield, Jeremy Arnold i Sam Lay (oraz ich kolega Barry Goldberg) jako członkowie stworzonej ad hoc zelektryfikowanej grupy Boba Dylana występują na Newport Folk Festival i zmieniają tym przyszłość muzyki folkowej i rockowej. Mike Bloomfield bierze także udział w nagraniu albumu Highway 61 Revisited Boba Dylana.

Spis utworów:

Strona A:
1. Born In Chicago
2. Shake Your Money-Maker
3. Blues With A Feeling
4. Thank You Mr. Poobah
5. I Got My Mojo Working
6. Mellow Down Easy

Strona B:
1. Screamin'
2. Our Love Is Drifting
3. Mystery Train
4. Last Night
5. Look Over Yonders Wall